Bir billboardla yeniden başlayan oyunculuk hikâyesi: Elif Vanlıoğlu’nun sahneye uzanan yolculuğu
Çocukken küçük teybiyle müziği açıp dans eden, okul korolarından gösterilere kadar sahne bulduğu her yerde olmayı isteyen Elif Vanlıoğlu’nun oyunculuk hikâyesi düz bir çizgide ilerlemedi. Müzikle başlayan sahne hayali; eğitimcilik, yaratıcı drama, tiyatro ve oyunculuk eğitimleriyle yıllar içinde başka bir biçime dönüştü. Birkaç kez vazgeçmeye karar verdiği oyunculuğa dönüşündeki en önemli kırılmalardan biri ise yıllar sonra Bursa’da karşısına çıkan bir billboard oldu.
Elif Vanlıoğlu için sahnede olma isteği, “oyuncu olacağım” dediği belirli bir güne dayanmıyor. Çünkü onun hikâyesinde oyunculuktan önce müzik vardı. Çocukluk yıllarında şarkıcı olmayı hayal eden Vanlıoğlu, zaman içerisinde dansla da ilgilenmeye başladı. Yanında taşıdığı küçük teybiyle kasetlerden müzik açıyor, kendi kendine ya da arkadaşlarıyla koreografiler hazırlıyordu.
Sahne isteği yalnızca müzik ve dansla sınırlı kalmadı. Okulda şiirler okudu, hikâyeler ve şiirler yazdı, yarışmalara katıldı; dört yıl okul korosunda, bir yıl ise okulunu temsilen ilçe korosunda yer aldı. 23 Nisan ve 19 Mayıs gösterilerinde öğretmenlerle birlikte koreografiyi öğrenip diğer öğrencilere aktaran lider öğrencilerden biri oldu.
İlk hayali müzikti
Vanlıoğlu’nun o yıllardaki hedefi Güzel Sanatlar Lisesi’nin müzik bölümünde okuyarak çello çalmaktı. Yetenek sınavının ilk elemesini geçmesine rağmen ikinci aşamada yedek listede kalınca bu plan gerçekleşmedi.
Bir süre gitar eğitimi alan, evde org çalışmaları da yapan Vanlıoğlu, müzik eğitimine devam etmek yerine çocuklara duyduğu ilgi nedeniyle meslek lisesinde çocuk gelişimi alanını tercih etti. Okul öncesi eğitimde müzik, drama, masal, hikâye ve hareket çalışmalarının çocuk gelişimindeki yerini keşfeden Vanlıoğlu, lise yıllarında başladığı anaokulu stajının ardından eğitim sektöründe profesyonel olarak çalışmaya başladı.
Kaçırdığı bir seçme, açılan başka bir kapı
2013 yılına kadar aktif eğitimcilik yaparken sahne isteği tamamen ortadan kalkmadı. Televizyonda yayınlanması planlanan bir oyunculuk yarışmasının ön başvurusu kabul edildi ve mülakata çağrıldı; ancak henüz genç olduğunu ve tek başına hareket etme konusunda bugünkü özgüvenine sahip olmadığını anlatan Vanlıoğlu seçmeye gidemedi.
Kısa süre sonra Bursa’da başlayan Karagöz Sinema Atölyesi’nin duyurusuyla karşılaşınca başvurdu. Elemeleri geçerek programa kabul edildi. Eğitimin ardından Müjdat Gezen Sanat Merkezi’nde çalışmalarına devam etmek istedi; ancak Bursa’daki yapılanmanın kapanması nedeniyle bu eğitim süreci yarım kaldı.
Oyunculuktan uzaklaştı, dramadan uzaklaşamadı
Eğitimcilik yaptığı dönemde Orff yaklaşımı ve eğitimde drama ile tanışan Vanlıoğlu, drama eğitmenliği ile müzik ve hareket eğitmenliği üzerine yoğunlaşarak okul öncesi çocuklardan yetişkinlere ve eğitimcilere kadar farklı yaş gruplarıyla yaklaşık yedi yıl çalıştı. Doğaçlama tiyatro ve forum tiyatro deneyimleri de bu dönemin bir parçası oldu.
Bir süre sonra Hilal Saral’ın kamera önü oyunculuk workshop’una katıldı. Yoğun ve beklentisi yüksek geçen çalışma sürecinde zaman zaman kendisini yetersiz hissetmesi, eğitimin sonunda oyunculuktan vazgeçme kararı almasına neden oldu. Yaklaşık beş yıl boyunca bu kararını korudu.
Son başvuru gününde gelen karar
Bursa’da Birol Güven’in de yer aldığı yeni nesil oyunculuk projesinin duyuruları şehrin billboardlarında görülmeye başladığında çevresindeki insanlar Vanlıoğlu’na sürekli başvurmasını söylüyordu. O ise oyunculuktan vazgeçtiğini düşünüyordu.
Bir gün yeniden billboardlardan biriyle karşılaştı. Bu kez gözüne başka bir ayrıntı takıldı: Son başvuru günü o gündü. “Bunu görmem tesadüf değil” diye düşünerek başvuru formunu doldurdu ve seçmelere çağrıldı.
“Olmadı” diye çıktı, 90 puanla kabul edildi
Seçmede Evlenmek oyunundan hazırladığı tiratla jüri karşısına çıktı. Karşısında senarist Pınar Yağcıoğlu, yönetmen Uğur Yağcıoğlu ve müzisyen Burcu Güven vardı. Heyecandan metnin bazı bölümlerini atladığını, bazı yerlerini ise doğaçlamayla tamamladığını hatırlıyor.
Ardından hazırlığında olmayan bir istek geldi: Şarkı söylemesi istendi. Orff çalışmalarından bildiği Uzun İnce Bir Yoldayım türküsünden kısa bir bölüm söyledi. Seçmeden çıktığında olmadığını düşünüyordu. Oysa binlerce başvuru arasından yapılan elemeler sonucunda seçilen 80 kişinin arasına 100 üzerinden 90 puanla girdi.
Çiğdem karakteriyle profesyonel sete adım attı
2022 yılında Birol Güven’in Mükemmel Eşleşme dizisinde renkli, enerjik ve konuşkan Çiğdem karakteri için sete davet edildi. Darıca’daki platoda gerçekleştirdiği çekim, onun için bugüne kadar eğitimlerde ve sahne çalışmalarında aradığı hissin profesyonel karşılığı oldu.
Dizideki hikâye reytingler nedeniyle revize edildi ve Çiğdem’in planlanan devamlılığı gerçekleşmedi. Ancak Vanlıoğlu bu kez oyunculuktan uzaklaşmadı. Mint Akademi’deki çalışmalarına devam etti; temel oyunculuk eğitiminin ardından Cenk Sözeri’nin yazıp yönettiği Yazı Tura oyununda Safiye karakterini çalıştı.
Bursa’dan setlere uzanan geceler
Ekranda birkaç dakikalık bir sahne olarak görünen işlerin arkasında Vanlıoğlu için zaman zaman oldukça yorucu bir yolculuk vardı. Bursa’da yaşarken İstanbul ve çevresindeki setlere ulaşabilmek için sabaha karşı yola çıktığı, otogarlarda sabahladığı, çekimlerin ardından gece yarısı yeniden Bursa’ya döndüğü dönemler oldu.
Bu süreç, başlangıçta oyunculuk konusunda en fazla endişe duyan kişilerden biri olan babasının yaklaşımını da tamamen değiştirdi. Vanlıoğlu’nun bugün hâlâ unutmadığı cümlelerden biri babasına ait: “Bu saatten sonra vazgeçersen önce ben sana kızarım. Artık bu saatten sonra vazgeçmek yok.”
Bugün farklı yapımlarda edindiği kamera önü deneyiminin ardından kariyerini sürdüren Elif Vanlıoğlu için oyunculuk, çocuklukta başlayan sahne arzusunun yıllar içinde aldığı son biçim. Belki de hikâyesini en iyi anlatan şey, oyunculuğa kaç kez başladığı değil; ondan kaç kez vazgeçmeye çalışmasına rağmen yolunun yeniden sahneye çıkması.
